Inne działy

 

 

Opis kodu źródłowego i struktura języka C

Programy pisane w języku C oprócz ciała głównej funkcji wykorzystują jeszcze szereg innych funkcji:

      • definiowanych przez programistę
      • zdefiniowanych w bibliotece standardowej(np. użyta w naszym programie funkcja 

printf

      )

Każdy program może posiadać dowolną ilość funkcji, lecz warunkiem poprawnej kompilacji jest użycie funkcji main w kodzie programu. Jest to najważniejsza funkcja w programie, ponieważ skompilowany program wykonuje się od początku funkcji main aż do jej zakończenia.
Program napisy w poprzednim artykule w pierwszej linii zawiera informację dla kompilatora, że należy dołączyć plik nagłówkowy stdio.h, plik ten zawiera informacje na temat standardowego wejścia i wyjścia (standard input/output). Dlatego mogliśmy użyć funkcji printf, i wyprowadzić tekst na ekran monitora.

W następnej linii znajduję się definicja głównej funkcji programu main. Funkcja ta oraz inne funkcje mogą przyjmować argumenty, jeśli funkcja przyjmuje jakieś argumenty, to zapisuje się je pomiędzy nawiasami. Jak widać w naszym przypadku, funkcja main nie przyjmuje żadnych argumentów.

W następnej linii występuje nawias klamrowy otwierający ({). Pomiędzy nawiasami klamrowymi znajduje się ciało funkcji. W ciele funkcji występują definicje zmiennych lokalnych, wywołania funkcji bibliotecznych, wywołania funkcji napisanych przez programistów, generalnie rzecz biorąc, jeśli jakaś instrukcja ma zostać wykonana, to musi ona być wywołana w funkcji main. Ewentualnie, jeśli jakaś czynność, którą chcemy wykonać znajduje się w innej funkcji (w ciele innej funkcji), to dana funkcja musi zostać wywołana w ciele funkcji main.

Następna linia programu to wywołanie funkcji printf. Jak już wiesz, funkcja ta drukuje informacje zawarte w cudzysłowie (wyrażenie "Programuję w języku C" jest argumentem funkcji). Nie mniej jednak może być nie jasne dlaczego na końcu tekstu znajduję się kombinacja znaków \n.

W naszym przykładzie występuje sekwencja \n, która - zgodnie z notacją języka C - reprezentuje znak nowego wiersza, znak ten powoduje przerwanie wypisywania w bieżącym wierszu i wznowienie wypisywania od lewego marginesu w następnym wierszu. Jeśli opuścisz \n (pożyteczny eksperyment), to okaże się, że po wypisaniu tekstu nie nastąpi przejście do nowego wiersza. Jedynym sposobem uzyskania znaku nowego wiersza w argumencie printf jest użycie sekwencji \n; Zatem nasz pierwszy program da się napisać również w postaci:

#include &ltstdio.h>

main()
{
   printf("Programowanie w ");
   printf("języku C");
   printf("\n");
}



Funkcja printf nigdy nie dostawia automatycznie znaku nowego wiersza, wywołując ją wielokrotnie można wiec stopniowo budować jeden wiersz wyniku. Każda pojedyncza instrukcja w języku C kończy się średnikiem.
Nawias klamrowy zamykający (}) będący w ostatniej linii programu zamyka ciało funkcji main. Tak więc wiesz już jak napisać prosty program w języku C, wiesz co oznaczają poszczególne części programu, oraz wiesz gdzie umieszcza się wywołania funkcji. W kolejnym podpunkcie znajdują się informacje o komentarzach.

Zobacz nasze wszystkie kursy

WWW


HTML
HTML - Znaczniki
CSS - Tutorial
CSS - Selektory
PHP
JavaScript

XML

XSLT

Bazy danych


SQL
SQLite
MySQL
PostgreSQL

 

 

Programowanie


C
C++
C#
Java
VisualBasic
Python

Linux


Podstawy Linuxa
Bash
Linuks artykuły

Windows


Excel funkcje
Windows wskazówki
Outlook

Pozotałe działy


Programy
Rozrywka

 

 

 

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.